Truus twijfelt de laatste tijd steeds vaker of haar baan nog wel bij haar past. Ze heeft het niet meer echt naar haar zin en het verlangen naar een andere baan groeit. Als geld geen issue zou zijn, zou ze het liefst op zoek gaan naar een baan waar ze echt plezier in heeft. Maar ja, wat is dat dan en hoe haalbaar zou dat zijn? Ze besluit om hier hulp bij te zoeken en start met loopbaancoaching.

Nieuwe baan

Tijdens het traject leert Truus zichzelf een stuk beter kennen en langzaam maar zeker ontdekt ze welke richting ze uit wil. Best lastig, want dit betekent een loopbaanswitch en dat roept allerlei angsten op. Het lukt om veel van haar angsten te overwinnen en ze besluit te gaan solliciteren. Ze vertrouwt op haar eigen kracht en ziet dit echt als ontdekkingstocht. Truus durft zelfs een aantal keer nee te zeggen tegen een baan die het toch niet helemaal is voor haar. Zo ook tegen de baan waar ze best wat twijfels over heeft, maar ook voordelen biedt. Er hoort een mooi salaris bij en de functie geeft een bepaald aanzien. Moeilijke keuze, maar toch besluit ze zich terug te trekken uit de sollicitatieprocedure. De werkgever laat het hier echter niet bij zitten. Hij wil haar heel graag hebben en verleidt haar om de baan toch te accepteren.

Komt het goed?

Vol enthousiasme begint Truus aan haar nieuwe baan. In de 2^e week voelt ze zich echter al ongelukkig in haar werk. Waar ze voorheen gewoon door zou zetten en niet zou zeuren, besluit ze nu om er eens echt goed bij stil te staan wat hier de oorzaak van is. Ze komt tot de conclusie dat deze baan niet bij haar past en besluit ermee te stoppen. Natuurlijk is ze enorm teleurgesteld en heeft ze het even best wel moeilijk. Dat deze stap niet goed heeft uitgepakt, zou ze voorheen zien als falen. Helemaal omdat ze iemand is die het belangrijk vindt om alles goed te doen en de lat behoorlijk hoog legt voor zichzelf. Nu beseft ze echter dat ze deze “foute” loopbaanstap nodig had. Het heeft haar juist heel veel gebracht en ze heeft er veel van geleerd.

Resultaat

Truus is er (terecht!) trots op dat ze niet is blijven aanmodderen, maar het aangedurfd heeft om meteen te stoppen toen ze voelde dat het niet goed zat. Waar ze heel bang was voor de reactie van de mensen om haar heen, werd ze juist aangenaam verrast door hun begrip en bevestiging dat dit de juiste keuze was. Achteraf beseft ze ook dat er al die tijd al een klein stemmetje in haar achterhoofd zei dat dit niet bij haar paste. De volgende keer wil ze hier meer aandacht aan schenken en uitzoeken waar dat vandaan komt.

1 Jaar later

Als ik haar een jaar later weer spreek ,vertelt ze me hoeveel deze “foute” keuze haar gebracht. Zonder deze ervaring had ze nooit echt afscheid durven nemen van haar “oude” branche en vol durven gaan voor een loopbaanswitch. De vraag is dan ook: Hoe fout is een “foute” loopbaankeuze daadwerkelijk?